«

»

jun 06

De Mont Ventoux is in Zicht!

“De Beklimming” staat voor de deur.

Is het beklimmen van een reuzen Alp zoals de Mont Ventoux een koud kunstje of moet je er toch bang voor zijn?
Een groep leden van de FTCW gaat de uitdaging aan en vertrekt richting Frankrijk met als doel de top te bereiken.

Welk verzet moet er gestoken worden? Hoeveel eten en drinken moet je meenemen? Wat voor tijd wil je rijden?
Dit zullen ongetwijfeld door de hoofden van de deelnemende leden rondgaan. En dat is maar goed ook, want dergelijke vragen horen toch echt bij een goede voorbereiding.

Alpe d'HuezMet verbazing heb ik deze week naar een verslag gekeken van de Alpe d’Huzes. Waar een fietsenmaker het op de dag van het evenement enorm druk kreeg, omdat een groot aantal deelnemers de berg wel even met een verzet van 42-25 zouden beklimmen. Wellicht is dit 1 keer te doen, maar het doel van de meeste is om toch zeker 3x omhoog te gaan. Nee, 42-25 is meer iets voor windkracht 5 tegen bij ons in de polder, maar zeker niet voor zo’n enorme berg.

Gelukkig waren de meeste deelnemers wel goed voorbereid en wisten wat hen te wachten stond. Ik hoop dat onze leden dat ook zijn, want wij willen natuurlijk allemaal mooie succes verhalen lezen op deze site.

Respect

Om even terug te komen op de eerste alinea van dit stuk: Is het een koud kunstje of moet je bang zijn?
Een koud kunstje is het zeker niet, maar bang hoef je zeker niet te zijn, althans als je de nodige training in de benen hebt en met een goed verzet de uitdaging aan gaat is het zeker te doen. En niet onbelangrijk, probeer vooral je eigen tempo te rijden.
Bang is dus overdreven, het enige wat je moet hebben is respect voor deze legendarische berg.

20+ Km afzien bergop is toch totaal iets anders dan die eindeloze lange vlakke stukken in onze regio. Het zal ongetwijfeld veel zweetdruppels kosten en misschien zal jij de berg onderweg met regelmaat vervloeken. Maar eenmaal boven zal de voldoening alles goed maken.

Col de MadeleineMijn Ervaring Met De Alpen

De Mont Ventoux heb ik nooit beklommen, maar wel de (veel kortere) Alpe D’Huez en de Col de Madeleine (2x op de dag van de Tour). Maar dit is echt verreweg de mooiste fiets ervaring die ik ooit heb gehad. Het blijft jammer dat wij dat hier niet hebben in Nederland.

Samen met mijn vader als 16 en 17 jarige tijdens de vakanties in Frankrijk hebben we redelijk wat klim kilometers gemaakt. Maar de 2 beklimmingen van de Col de Madeleine zijn mij toch het meest bijgebleven.

Op de dag dat de Tour de France over deze berg ging, beklommen wij deze “pukkel” in alle vroegte, ruim voor de karavaan uit. Maar uiteraard stond de berg al vol met fanatieke wielerfans. Die ons zeker net zo hard aanmoedigde om naar de top gaan.

De eerste keer in 1996 (een jaar na de heerschap van Miquel Indurain) fietste ik in (een veel te groot) pak van Banesto en het was voor mij daarom ook niet moeilijk te onderscheiden waar de Spaanse fans stonden. Met veel geschreeuw rende ze me met mee alsof ik op weg was naar de overwinning van een tour etappe. Dit gaf mij genoeg energie om in een goed tempo door te kunnen rijden.

Heel Veel Succes

Waarschijnlijk staat dat publiek er tijdens de toch van de FTCW deelnemers aan de Mont Ventoux niet, maar dat maakt de ervaring zeker niet minder mooi. Beklimmen van grote bergen is naar mijn mening de mooiste manier van wielrennen, maar wel enorm zwaar.

Daarom wil iedereen vreselijk veel succes wensen en vergeet natuurlijk niet om ook te genieten onderweg ­čśë

Nogmaals wij kunnen niet wachten op de spectaculaire verhalen en vergeet voor de foto’s niet..

SUCCES,

Ren├ę